Ένα υπαίθριο δωμάτιο μέσα στον κήπο
Σχεδιαστική διερεύνηση με απεικόνιση τεχνητής νοημοσύνης — όχι φωτογραφία ολοκληρωμένου έργου.
Η οργάνωση του τοπίου
Η πρόταση αντλεί έμπνευση από τους ελαιόφυτους λόφους γύρω από τα Χανιά της Κρήτης. Ένα σκιασμένο καθιστικό, μια επιμήκης πέτρινη βεράντα και μια ήρεμη υδάτινη επιφάνεια οργανώνουν διαδοχικούς υπαίθριους χώρους που ανοίγονται προς το μακρινό τοπίο. Η φύτευση πλαισιώνει τις θέες και απαλύνει τη μετάβαση από την κατοικία στην πλαγιά.
Σκιά, υφή και φύτευση
Η ξύλινη πέργκολα δημιουργεί μεταβαλλόμενα ίχνη φωτός πάνω στην ανοιχτόχρωμη πέτρα. Οι ελιές και η μεσογειακή φύτευση απαλύνουν τη γεωμετρία και εισάγουν την εποχικότητα. Το νερό λειτουργεί ως επιφάνεια αντανάκλασης, εξισορροπώντας τη σταθερότητα των δομικών στοιχείων.
Ένας κήπος με διάρκεια
Η επόμενη φάση θα εξέταζε το έδαφος, την αποστράγγιση, την άρδευση, την καταλληλότητα των φυτών και τη συντήρηση του υδάτινου στοιχείου. Οι προσβάσιμες διαδρομές και ο διακριτικός νυχτερινός φωτισμός θα συντονίζονταν με την αρχιτεκτονική. Η εικόνα αποτελεί σχεδιαστική αναζήτηση και όχι καταγραφή υλοποιημένων εργασιών.
